Feed Planet Magazine Issue-Sayı: 22 January/February - Ocak/Şubat 2020

ARTICLE • MAKALE 52 FEED PLANET / JANUARY-FEBRUARY 2020 • OCAK-ŞUBAT 2020 yasayı regüle etme düşüncesiyle yola çıkan arkadaşlarımız farkın- da olmadan sistemin içine giri- yorlar. TMO kendi açısından haklı ola- bilir. Ancak yatırım yapanlar ola- rak bizim de serbest pazara gidip gitmediğimizi bilmemiz gerekir. 36 yılın önce böyle başladık ve Türkiye böyle gelişti. Ancak şimdi kamunun ticaretin daha fazla içi- ne girmekte olduğunu görüyoruz. Diğer taraftan başarılan bir iş de var. 6-7 yıllık çalışmaların sonun- da hububat fiyatlarını dünya ile rekabet edebilecek seviyeye ge- tirmek. Bunu bugün itibarıyla ba- şarmış durumdayız. 2019 yılında devlet et ve süt ticareti yapamaz, yap- mamalı. Devletin yapması gereken iki şey var. Devlet ticareti düzenlemeli, denetlemeli ama ticaret işini bize bırakmalı. Marketler zinciri işine girme gibi bir rüya da görülmemeli. Tarım yönetilemez. Yönetilen bir şey de- ğildir, yönlendirilir. Yerli arpa ve mısır dünya kalitesinin çok üzerinde. Yem fiyatlarında kendimizi İngiltere, Almanya, Fransa ve İspanya ile kıyaslamamız lazım. Karma yemlerde fiyatlarımız bu ülkelerdeki fiyatların altındadır. Kalite de aynı kalitedir. ÇİN İLE ABD ARASINDA KAVGA ÇIKMAZ En fazla Amerikan tahvilleri Çin’dedir. Çin’le Ame- rika arasında hiçbir zaman kavga çıkamaz. Dünya- nın en büyük soya üreticisi Amerika kıtasıdır. Bunlar Brezilya, Arjantin, ABD ve Kanada’dır. Dünyanın en büyük soya alıcısı da Çin’dir. 350 milyon tonluk soya üretiminin 150 milyon tonu ticarete konudur. Bunun 100 milyonluk kısmını sadece Çin, Amerika kıtasın- dan alır. Fakülte yıllarında soya için “altın bitki” ifadesini kul- lanırdık. Soya olmadan protein açığını kapatmanız çok zordur. Türkiye için de benzer sonuç olabilir. 3.2 milyon ton soya ithal ediyoruz. 3 milyon tona yakın mısır ithal ediyoruz. 1.5 milyon ton kepek ithal edi- yoruz. Bunların bir kısmı aynı unda olduğu gibi DİR kapsamında getiriliyor, tavuk, yumurta ve balık olarak ihraç ediliyor. Ancak genel olarak baktığımızda Tür- kiye hububatta kendine %85 oranında yetiyor. Yağlı tohumlarda açığımız daha fazla. prices could have been brought down to a level to compete with the world market. We have achieved this as of today. In 2019, the state cannot and should not trade meat and milk. There are two things a government has to do. The state must regulate trade, but leave doing it to us. The govern- ment should not even dream of entering into the business of supermarket chains. Agriculture cannot be managed. It is something that can be managed, yet it can only be lead. Turkish barley and corn are far above world quality. We have to compare ourselves with feed prices in the UK, Ger- many, France and Spain. Our prices for compound feed are below the prices in these countries. The quality is the same. CHINA AND THE USA WON'T ENGAGE IN A WAR Most US bonds are in China. There will never be a fight between China and the USA. The world's largest soybean producer is the American continent. These are Brazil, Ar- gentina, the USA, and Canada. The world's largest soybean importer is China. 150 million tons of soybean production of 350 million tons is subject to trade. 100 million of this is bought by only China from the American continent. We used the term “golden plant" for soy during our faculty years. It is very difficult to meet the protein deficit without soy. Similar results are also possible for Turkey. We import 3.2 million tons of soy. We import about 3 million tons of corn. We import 1.5 million tons of bran. Some of them are brought in the scope of DIR (inward processing regime) and exported as flour, chicken, eggs, and fish. However, as we look across Turkey, it is 85% self-sufficient in cereals. We have a larger deficit in oilseeds.