Feed Planet Magazine Issue-Sayı: 23 March/April - Mart/Nisan 2020

COVER STORY • KAPAK DOSYASI 36 FEED PLANET / MARCH-APRIL 2020 • MART-NİSAN 2020 kiz yılına mal oldu ve aradan geçen üç yılın ardından hâlen de tüm üye devletler anlaşmayı imzalamış değil. İngiltere yem ve tarım sektörleri işlerini her zamanki gibi sürdürmeye devam ediyor. Ticaret anlaşmasının sonuca ulaşması konusunda bir dereceye kadar gü- vence olmadan, çiftçiler işlerini nasıl yönlendirecekleri konusunda tereddütteler. Bir kez daha bir uçurumun kenarına gelmek daha fazla karışıklığa ve belirsizliğe ne- den olabilir. Düşüncelerimiz gelecekteki planlamamızda hayata geçirmeliyiz çünkü bu yolculuk henüz bitmedi. Birlikte çalışmamakla ne gibi risklerle karşı kar- şıya kalırız? Şimdiye kadarki etkili ve işe yarar yem güvenliği stan- dartlarını sürdürmeme riskleri söz konusu. İşte bu nok- tada geçmişte meydana gelen ortak tehditleri ve kontrol edilmezse gelecek için korkunç sorunlar ortaya çıkabi- lecek olan günümüzün devam eden endişelerini tekrar gözden geçirmek zorundayız. Birleşik Krallık'taki gıda ve yem endüstrileri, hayvanla- rın gıda artıklarıyla beslenmesinin (swill feeding) neden olduğu ve 2001 yılında ortaya çıkan ayak ve ağız salgı- nını kolayca unutmaz. O tarihten bu yana bu uygulama yasa dışı. Uygulamada yem için gıda atığı kullanımına yönelik bir değişiklik olması durumunda, benzer hastalık tekrar ortaya çıkabilir. En önemli endişe TSE'lerin (bu- laşıcı süngerimsi ensefalopatiler) 'yamyamlık etkisi' ve bunların insan gıda zincirine aktarılması muhtemel za- rarları. Ve bu sadece biyolojik maliyetle ilgili değil, eko- nomik faktörün de dikkate alınması gerekiyor. Hayvanları gıda artıklarıyla beslemenin bir seçenek olarak yeniden sunulduğunu düşünün. Yeni tasarlanmış bir “swill feed” operatör programının gerekli olacağını tahmin etmek zor değil. Bunun kurulması da daha fazla maliyet anlamına geliyor. Ayrıca; atık akışına yeni kutu- lar, nakliye ve özel tesislerde yer alan ve diğer ayırma yöntemleriyle ek şartlar da gündeme gelebilir. Bunların hepsi vergi indirimine tabi olmayabilir. Dolayısıyla, tü- ketici gıda atık ücreti kapsamındaki mali yükü taşımak durumunda kalabilir. Atıkla besleme seçeneği diğer ülkeler için geçerli ola- bilir, aynı şeyi burada uygulamak için titiz ve katı düzen- lemeler ve yalın tedavisi ile ilgili iyi uygulamaların hayata geçirilmesini gerektirecektir. Ayrıca, uygulamanın olası sonuçları çok ciddi olduğundan ötürü kural ihlâline sıfır toleransla gerçekleştirilmelidir. Kullanıcıların katılımının sağlanmasının da unutulmaması gerekiyor çünkü sal- gın hayaleti her zaman tarım ve tarım sektörleri üzerinde dolaşıyor. Salgınlar bu sektörlere ağır darbe vuruyor. have not signed it three years later. The UK feed and agriculture sectors are still carrying on with business as usual. Without a degree of assu- rity on trade deal finalisation, farmers aren’t sure how steer their businesses. Being faced with yet another cliff edge may cause more confusion and uncertainty. We need to apply thought to future planning because this journey isn’t over. What risks do we entertain by not working to- gether? There are risks posed by not maintaining hitherto effective and workable standards of feed safety. This is where we are compelled to revisit common threats born in the past, but very much an ongoing concern of the present, and if unchecked, dire problems for the future may arise. The food and feed industries in the UK do not eas- ily forget the foot and mouth epidemic in 2001, which was caused by swill feeding ; since then it has been illegal. Should there be a change in practice towards using food waste for feed, similar disease risks loom on the horizon. The foremost concern being the ‘cannibalism effect’ of TSEs (transmissible spongi- form encephalopathies) and their transferable harm to the human food chain. And it’s not just about the biological cost, there is an economic factor to con- sider as well. Imagine that swill feeding is reintroduced as an op- tion. It’s not unreasonable to guess that a newly de- signed swill feed operator programme would be re- quired, and its establishment means that yet more cost would be incurred. There may also be additional requirements to the streaming of waste, with new bins, transport, and further segregation methods involved at specialised plants – all of which may not incur tax breaks. Therefore, the consumer may well carry the financial burden as a food waste charge. While the swill option may work for other countries, to apply the same here, would demand rigorous and scrupulous regulations and the application of good practice regarding treatment of swill. Furthermore, the enforcement of the practice must be done with zero tolerance for rule breaking, as the potential con- sequences of doing so are very serious. Let’s not forget achieving user buy-in, because the spectre of a disease outbreak is always hovering over the farming and agriculture sectors. They are very damaging to these economies.