Feed Planet Magazine Issue-Sayı: 21 November/December - Kasım/Aralık 2019

INTERVIEW • RÖPORTAJ 49 FEED PLANET / NOVEMBER-DECEMBER 2019 • KASIM-ARALIK 2019 been abandoned a long time ago, especially in Europe. Of course, economic factors are of great importance here, but at the same time, it does not make much sense in terms of sustainability. Therefore, in aquaculture, it is important to be able to do this with more sustainable feed sources or raw ma- terials without consuming natural resources - that is, without consuming wild/natural fish. Because at the end of the day, the basic principle of animal nutrition is making the feed raw materials that are and are not used in human nutrition usable in human nutrition again through animals. Therefore, I think it is one of the important points to be able to conduct aqua- culture production in the future with the traditional feed raw materials without touching the natural resources. At this point, of course, this issue pops up immediately: How do you feed a carnivorous animal solely with grass? Or how do you feed them with plant sources? As Biomin, we take part in the pro- tection of the environment or natural resources by producing appetizing feed additives that enable these animals to eat a feed composed of raw materials of plant origin. sı gerekiyorsa, hayvancılığın bu konuda kaçıncı sırada geldiğini de görmek gerekiyor. Hayvancılık metan üre- timinin yaklaşık yüzde 5’inden sorumlu. Bunun yüzde 95’inin gelişmiş ülkelerdeki faaliyetlerden, Sibirya’daki buzulların erimesinden vs. kaynaklandığını görmek ge- rekiyor. Ama yine de bu da bir kaynaksa bununla ilgili de gerekenler tabii ki yapılmalı. İkinci nokta ise balıkçılıkla ilgili olan kısım. İnsanların konforunu etkileyen bir tarafı vardı daha önceden. Kıyı şe- ridinde, tatil bölgelerine yakın yerlerde konumlanan balık üretim tesisleri yerli ve yabancı turistleri rahatsız ediyordu. Yasal düzenlemeler yapıldı. Bunun neticesinde balık çift- likleri –sanıyorum- 3 km kadar açığa çekildi. Ancak şöyle bir sorun var. Bizde hala balık üretimi Ege Denizi’nde İz- mir-Milas arasındaki dar bir alana sıkıştırılmış durumda. Aslına bakarsanız yüzde 90’ı Güllük Körfezi’ne sıkışmış durumda. Belki de üretim alanlarını artırmamız ve çeşit- lendirmemiz gerekiyor. BALIK BESLEMEDE GELENEKSEL YÖNTEMLER TERK EDİLİYOR Çevre ile olan ilişkide yine şu noktayı gözden kaçır- mamak gerekir. Balıkçılıkta en büyük problemlerden bir tanesi besleme. Balıklar, özellikle de karnivor balıklar, ağırlıklı olarak balık unuyla besleniyorlar. Bizim gele- neksel su ürünleri yetiştiriciliğindeki stratejimiz şuydu: Ucuz balığı pahalı balığa çevirmek. Yani ucuz balıkla pahalı balığı besleyip buradan kâr elde etmek. Örneğin hamsiyi yakalayıp balık unu haline çevirmek ve bu balık unuyla daha pahalı ve daha lüks bir balık olan levre- ği ya da çuprayı beslemek. Ancak bu strateji özellikle Avrupa’da çoktan terk edilmiş durumda. Tabi burada ekonomik faktörlerin de önemi büyük ama aynı zaman- da sürdürülebilirlik açısından çok da mantıklı bir durum değil. Dolayısıyla su ürünleri yetiştiriciliğinde de doğal kaynakları tüketmeden – yani vahşi/doğa balıkları tü- ketmeden - bunları daha sürdürülebilir yem kaynakları ya da ham maddeleriyle yapabiliyor olmak önemli bir konu. Çünkü günün sonunda hayvan beslemenin aslın- da temeli şudur: İnsan beslemesinde kullanılan ve insan beslemesinde kullanılamayan yem ham maddelerinin hayvanlar aracılığıyla tekrar insan beslemesinde kulla- nılabilir bir hale getirilmesi. Dolayısıyla, su ürünleri yetiş- tiriciliğini de gelecekte doğal kaynaklara dokunmadan, kullandığımız klasik yem ham maddeleriyle yapabilmek sanırım önemli noktalardan bir tanesi. Tabi bu nokta- da da hemen şu konu gündeme geliyor. Etobur olan bir hayvanı sadece otla nasıl beslersiniz? Ya da bitkisel kaynaklarla nasıl beslersiniz? Biomin olarak ürünlerimiz- de bu hayvanların bitkisel kaynaklı ham maddelerden oluşmuş bir yemi yemelerini sağlayan iştah açıcı yem katkıları üreterek çevrenin ya da doğal kaynakların ko- runması konusunda rol alıyoruz.