Feed Planet Magazine Issue-Sayı: 21 November/December - Kasım/Aralık 2019

COVER STORY • KAPAK DOSYASI 31 FEED PLANET / NOVEMBER-DECEMBER 2019 • KASIM-ARALIK 2019 In the 1980s Bay Area–based Rainforest Action Net- work got Burger King to end its $35 million “rainforest beef” contract in Central America. Sting and Phil Collins soon joined in, banging the anti-beef drum. For many en- vironmentalists, burgers became synonymous with de- forestation. Lost in the frenzy, however, was an account of the subtle and complex relationships leading up to cattle roaming where trees had once grown. That cycle of rainforest destruction often begins with poverty, con- tinues with logging, moves to cattle, transforms the land to soybean production and ends with desertification. In 1997, People for the Ethical Treatment of Animals (PETA) launched its “McCruelty” campaign. They orga- nized four hundred protests targeting McDonald’s res- taurants in twenty-three countries where they also used advertisements depicting gory scenes from slaughter- houses. Soon thereafter, PETA targeted Burger King and Wendy’s with similar campaigns. All three restaurants kept selling burgers, but they did agree to create basic animal welfare standards. The early 2000s saw outbreaks of mad cow disease. Then, as if things weren’t bad enough for the beef biz, Morgan Spurlock’s muckraking documentary Super Size Me hit theaters. The film, which was nominated for an Oscar, essentially shows that fast food makes you fat. Around that time Robert Goodland and Jeff Anhang at the World Watch Institute had coauthored a report enti- tled Livestock and Climate Change—What If the Key Ac- tors in Climate Change Are . . . Cows, Pigs, and Chick- ens? As if that question wasn’t confrontational enough, right up front the authors say, “Our analysis shows that livestock and their by-products actually account for at least 32,564 million tons of CO2e per year, or 51 percent of annual worldwide GHG emissions.” CO2e means CO2 “equivalent,” GHG emissions means greenhouse gas emissions. The report, however, is based on sweeping and inac- curate assumptions. It incorrectly asserts, “Practically the only way more livestock and feed can be produced is by destroying natural forest.” But in North America in the last fifty years, much more field corn has been produced each year on a shrinking base of farmland precisely to feed more livestock. Now I am not advocating we pro- duce more corn to feed more animals, but clearly rain forest is not being chopped down in the Midwest to grow more corn. The report weighs the greenhouse effects of cook- ing, packaging, and transporting meat more heavily 1980’lerde San Francisco Körfez bölgesi merkezli Ra- inforest Action Network (Yağmur Ormanları Ağı), Burger King’in Orta Amerika’daki 35 milyon dolarlık “yağmur or- manı eti” sözleşmesine son vermesini sağladı. Kırmızı et karşıtlığı davulunu çalan Sting ve Phil Collins kısa sürede konuya müdahil oldu. Birçok çevreci için, hamburger or- manların tahrip edilmesiyle eş anlamlı hâle geldi. Ancak bu telaş içinde kaybolan ise bir zamanlar ağaçların yetiştiği yerlerde sığırların gezinmesine yol açan ince ve karmaşık ilişkilerin bir ifadesiydi. Bu yağmur ormanı tahribatı döngü- sü genellikle yoksulluk ile başlar, tomrukçuluk ile devam eder, büyükbaş hayvanlara gelir, araziyi soya fasulyesi üre- timine dönüştürür ve çölleşme ile sona erer. 1997 yılında Hayvanlara Etik Muamele İçin Mücadele Edenler Derneği (PETA) “McCruelty” (McVahşet) kampan- yasını başlattı. McDonald's'ın yirmi üç ülkedeki restoranla- rını hedef alan ve mezbahalarda çekilmiş kanlı fotoğrafları içeren dört yüz protesto gösterisi düzenlediler. Bundan kısa bir süre sonra PETA, Burger King ve Wendy’s’i de benzer kampanyalarla hedef aldı. Her üç restoran da hamburger satmaya devam etti, ancak temel hayvan refahı standartla- rını temin etmeyi kabul ettiler. 2000'li yılların başları deli dana salgınlarını gördü. Daha sonra sanki kırmızı et sektörü için işler yeterince kötü de- ğilmiş gibi, Morgan Spurlock’un flaş belgeseli Super Size Me (Şişir Beni) beyaz perdeye çıktı. Oscar'a aday gösterilen film temelde fast food yemeklerinin tüketicileri şişmanlattı- ğını gösteriyor. O zamanlar Dünya İzleme Enstitüsü'nden Robert Good- land ve Jeff Anhang, "Hayvancılık ve İklim Değişikliği: Ya İklim Değişikliğindeki Temel Aktörler İnekler, Domuzlar ve Tavuklarsa?" başlıklı bir rapor hazırladı: Bu soru yeterince kutuplaştırıcı değilmiş gibi yazarlar ilk başlarda şöyle yazdı: “Analizimiz hayvancılık ve yan ürünlerinin aslında yılda en az 32 milyar 564 milyon ton CO2e'den sorumlu olduğu- nu veya yıllık dünyadaki GHG emisyonlarının yüzde 51'ini oluşturduğunu gösteriyor." CO2e, karbondioksite "eşde- ğer" anlamına geliyor, GHG emisyonları ise sera gazı emis- yonları demek. Ancak rapor, genelleyici ve yanlış varsayımlara dayanıyor. Gerçeğe aykırı olarak, “Pratikte daha fazla hayvan ve yem üretimi gerçekleştirmenin tek yolu doğal ormanı yok etmek olduğunu” iddia ediyor. Ancak, Kuzey Amerika'da son elli yılda, ekim alanları her yıl daraldığı hâlde, yemlik mısır üre- timi her yıl kesin bir şekilde artmaya devam ediyor. Şimdi daha fazla sayıda hayvanı beslemek için daha fazla mısır ürettiğimizi savunmuyorum, ancak daha fazla mısır yetiştir- mek için Orta Batı eyaletlerinde yağmur ormanı kesilmediği